کج دار و مریز

شد ز نام دگران گرچه مُكَدَر گوشمخورد از نام علي قند مُكَرر گوشم هركسي نام تورا بُرد شنيدم به دو گوشميبرد فيض زبان را دو برابر گوشم گوش اِستاده ام از كودكي ام نام تورازان اقامه كه ز لب ريخت پدر در گوشم گوش چپ نيست كم از راست كه در ميلادمدو سِري خورده مِي از نام علي هر گوشم من ز هر لب طلب نام علي داشته امنيست امروز بدهكار كسي گر گوشم نام ِآن تيغ ِ پُر از آب به گوشم خورده استگوش ماه کج دار و مریز...